و كوچ كند . آنگاه كه وارد سرزمين منا شد ، قربانى ، حلق و رمى جمرات مىكند . سرّ حج در اين نيست كه انسان ، اعمال ظاهرى را - چه واجب و چه مستحب - انجام دهد . اميرالمؤمنين - سلام اللَّه عليه - فرمودند : مىدانيد وقتى زائر و انسان حج‌گزار احرام بست ، چرا بايد به عرفات رود و بعد بيايد كعبه را طواف كند ؟ براى آن كه عرفات خارج از مرز حرم است و اگر كسى ميهمان خدا است ، ابتدا بايد به بيرون دروازه رود و آنقدر دعا و ناله كند تا لايق ورود به حرم شود بعد در عرفات ، هم شب و هم روز ، بخصوص روز عرفه ، دعاى مخصوصى است . و دعا جزء فضائل برجسته و وظائف مهمّ روز عرفه در سرزمين عرفات است ؛ چرا كه اگر كسى روز نهم ذيحجّه در عرفات نباشد نيز از فضائل برجستهء آن روز ، خواندن دعاى عرفهء سالار شهيدان حسين ابن على - عليهماالسلام - مىباشد . « 1 » زائر ابتدا بايد در خارج از محدودهء حرم ، آنقدر دعا كند و خود را تزكيه و تطهير نمايد تا لايق ورود به مرز حرم شود ؛ از اين جهت گفته‌اند كه قبل از طواف ، بايد به بيرون دروازه ؛ يعنى عرفات رود ؛ مثل اين كه اگر ميهمانى بخواهد بر بزرگى وارد شود ، اول بايد در قسمت ورودى درب ؛ اجازهء ورود بگيرد آنگاه به محضر وارد شود . حاجيان در روز نهم ، به سرزمين عرفات مىروند ، در آنجا تضرّع مىكنند ، دعا مىخوانند و اجازهء ورود به حرم را از خدا مسألت مىكنند آن گاه كه لياقت يافتند ، وارد محدودهء حرم مىشوند .

--> ( 1 ) - كافى ، ج 4 ، ص 224 ؛ وسائل الشيعه ، طبع جديد ، ج 11 ، ص 225 ؛ شعب الايمان ، ج 3 ، ص 468